Ażeby mnie umocnić w wierze,

Wzbudzić marzenie, złamać lęk,

Przez całą noc w kaloryferze

Dzwonił dziś cudny harfy dźwięk.



Nikt nie dociecze, z jakich przyczyn

Tajemnych sił przyrody mózg

W najdoskonalszy sztuki wyczyn

Zmienił rytmiczny wody plusk.



Więc któż uwierzyć mi zabroni,

Że to był dla mnie koncert ten,

Że to Stróż Anioł z harfą w dłoni

Przerwał mi graniem groźny sen?


Da Bóg nam kiedyś zasiąść w Polsce wolnej, 

Od żyta złotej, od lasów szumiącej,

Da Bóg, a przyjdzie dzień nieustający 

Dla srebrnych pługów udręki mozolnej.



Jeszcze oddźwiękną kamienie na młoty 

I z twardym ziemia pogada lemieszem,

I z wszystkich jeszcze kamieni wykrzeszem 

Iskier snop złoty.



Więc gdy wiosennym oglądam wieczorem 

W mgły otuloną zagonów szarzyznę, 

Ktoś w moim sercu wykuwa toporem 

Moją ojczyznę.